رفلاکس حنجره و حلق به انگلیسی (laryngopharyngeal-reflux (LPR، نوعی کمتر شناخته شده از رفلاکس اسید است که در آن اسید معده تا گلوی شما پیش میرود و باعث ایجاد علائم در آنجا میشود. رفلاکس حنجره و حلق میتواند علت اصلی گرفتگی صدا، لارنژیت، صاف کردن مزمن گلو و علائم مرتبط باشد. ممکن است علائم معمول رفلاکس اسید، مانند سوزش سر دل یا سوء هاضمه را نداشته باشید.
فهرست مطالب
رفلاکس حنجرهای-حلقی (LPR) چیست؟
رفلاکس حنجرهای-حلقی یا LPR نوع خاصی از رفلاکس اسید است. رفلاکس اسید زمانی رخ میدهد که شیره معده (از جمله اسید) از معده شما به مری (لوله بلع) بالا میآید. علائم رفلاکس اسید معمولاً بر مری تحتانی، در داخل قفسه سینه شما تأثیر میگذارد. اما اگر LPR داشته باشید، رفلاکس عادت دارد به سمت بالا، به حنجره (جعبه صدا) و حلق (گلو) شما حرکت کند. LPR همچنین رفلاکس “خارج مری” نامیده میشود، زیرا رفلاکس از مری شما عبور میکند. این باعث علائمی متفاوت از رفلاکس اسید معمولی میشود – آنقدر متفاوت که ممکن است اصلاً متوجه نشوید که نوعی رفلاکس است. LPR به جای ایجاد سوزش سر دل و سوء هاضمه، تمایل دارد صدا، گلو و سینوسهای شما را تحریک کند. از آنجا که ممکن است LPR بدون سایر علائم رفلاکس داشته باشید، گاهی اوقات “رفلاکس خاموش” نامیده میشود.
LPR چه تفاوتی با GERD دارد؟
بیماری رفلاکس معده به مری (GERD) که به عنوان رفلاکس اسید مزمن نیز شناخته میشود، این بیماری زمانی رخ میدهد که اسید معده بهطور مکرر به مری بازمیگردد، مری لولهای است که غذا را از گلو به معده منتقل میکند. GERD معمولاً بخش پایینی مری را درگیر میکند. در مقابل، رفلاکس حلقیحنجرهای (LPR) اسید را تا نواحی بالاتر گلو میرساند. بعضی افراد همزمان به GERD و LPR مبتلا هستند، اما در برخی دیگر فقط علائم LPR دیده میشود.
رفلاکس حنجره و حلق چقدر شایع است؟
متخصصان تخمین میزنند که بیش از نیمی از افرادی که از گرفتگی مزمن صدا شکایت دارند، دچار رفلاکس حنجره و حلق هستند. حدود 10٪ از افرادی که به متخصص گلو مراجعه میکنند، مبتلا به LPR تشخیص داده میشوند.
علائم رفلاکس حنجره و حلق چیست؟
علائم رفلاکس حنجره و حلق شامل موارد زیر است:
- گرفتگی صدا و/یا پایین آمدن کیفیت صدا
- وجود توده یا احساس گیر کردن چیزی در گلو
- صاف کردن گلو
- سرفه مزمن
- خلط یا موکوس بیش از حد
- مشکل در بلع
- گلودرد مزمن
- لارنژیت (التهاب تارهای صوتی یا از دست دادن صدا)
- خس خس سینه
- ترشحات پشت حلق
- عفونتهای مکرر دستگاه تنفسی فوقانی
- آسم جدید یا بدتر شدن آسم
علت اصلی LPR چیست؟
برای اینکه شیره معده بتواند از معده به مری و گلو برسد، باید از دو سد محافظ مهم عبور کند. این سدها اسفنکترهای مری فوقانی و تحتانی هستند؛ دریچههای عضلانیای که مری را در بالا و پایین میبندند. اسفنکتر تحتانی بین مری و معده قرار دارد و این دو را از هم جدا میکند، در حالی که اسفنکتر فوقانی مری را از گلو جدا میسازد. رفلاکس اسید طبیعی زمانی اتفاق میافتد که چیزی اسفنکتر مری تحتانی (LES) شما را تضعیف کند و به شیره معده اجازه دهد تا به مری شما برگردد. رفلاکس معده به مری (LPR) زمانی اتفاق میافتد که اسفنکتر مری فوقانی (UES) شما نیز به طور نامناسب شل شود. این امر به رفلاکسی که از قبل در مری شما وجود دارد، اجازه میدهد تا به قسمتهای بالاتر گلوی شما برود. عوامل مختلفی میتوانند بر این دو اسفنکتر تأثیر بگذارند و باعث شل شدن آنها شوند.
چه علل خاصی میتوانند منجر به رفلاکس حنجره و حلق شوند؟
بسیاری از عوامل میتوانند بر میزان بسته شدن اسفنکتر مری شما برای جلوگیری از ورود مواد تأثیر بگذارند. برخی از این عوامل به تدریج و با گذشت زمان عضلات را تضعیف میکنند، در حالی که عوامل دیگر میتوانند به طور موقت بر آنها تأثیر بگذارند. اکثر افراد بیش از یک عامل دارند که بر آنها تأثیر میگذارد. متخصصان همیشه دقیقاً نمیدانند کدام یک باعث LPR شدهاند، اما اغلب متوجه میشوند که اگر این عوامل را کاهش دهید، رفلاکس شما کاهش مییابد.
شل شدن اسفنکتر تحتانی مری (LES)
اسفنکتر تحتانی مری (LES) اولین محافظ در برابر رفلاکس اسید از معده به مری است. رفلاکس مکرر و قابل توجه اسید باعث علائم GERD میشود، اما ممکن است مقدار کمی رفلاکس در مری خود داشته باشید بدون اینکه آن را احساس کنید. مری شما لایههای محافظتی زیادی در برابر رفلاکس اسید دارد، بنابراین ساییدگی آن زمان زیادی میبرد. گلوی شما چنین محافظتی ندارد. عوامل رایجی که ممکن است LES شما را به طور موقت تضعیف کنند عبارتند از:
داروها
- برخی داروها میتوانند اثر شلکنندهای بر LES شما داشته باشند، از جمله:
- بنزودیازپینها، نوعی آرامبخش
- مسدودکنندههای کانال کلسیم، که فشار خون بالا را درمان میکنند.
- داروهای ضد افسردگی سه حلقهای، که افسردگی و درد را درمان میکنند.
- داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند: آسپرین و ایبوپروفن
- تئوفیلین، یک داروی رایج آسم
- داروهای هورمون درمانی (HT) برای یائسگی
غذاها و نوشیدنیها
غذاها و نوشیدنیهایی که ممکن است اثر آرامشبخشی بر LES شما داشته باشند عبارتند از:
- قهوه
- شکلات
- الکل
- نعناع
- سیر
- پیاز
عادات سبک زندگی
چیزهای ساده میتوانند با افزایش فشار شکم بر LES شما، یا با از بین بردن مزیت جاذبه که به بسته ماندن آن کمک میکند، به طور موقت آن را تضعیف کنند.
- دراز کشیدن یا تکیه دادن خیلی زود پس از غذا خوردن
- خوابیدن به پشت، که LES شما را در محتویات معده فرو میبرد.
- خوردن وعدههای غذایی بزرگتر، که شکم شما را منبسط میکند و زمان هضم را افزایش میدهد.
- پوشیدن لباسهای تنگ یا کمربند دور شکم، به خصوص هنگام نشستن.
فتق هیاتال
هنگامی که معده شما از طریق سوراخی در دیافراگم شما بیرون میزند، LES شما نیز از دیافراگم شما بالاتر میرود و برخی از سیستم پشتیبانی عضلانی خود را از دست میدهد.
بارداری
بسیاری از افراد در دوران بارداری، زمانی که فشار شکم به دیافراگم و مری (LES) فشار میآورد، دچار رفلاکس اسید موقت میشوند. هورمونها نیز در این امر نقش دارند.
چاقی
چاقی یکی دیگر از دلایل فشار مداوم شکمی است که میتواند مری (LES) شما را به مرور زمان ضعیف کند. همچنین میتواند بر سطح هورمونهای شما تأثیر بگذارد.
سیگار کشیدن
دود تنباکو اثر شلکنندهای بر مری (LES) شما دارد. همچنین با سرفه همراه است که میتواند فشار مزمنی بر مری (LES) شما وارد کند. این یک علت شایع فتق هیاتال است.
نقض دریچه فوقانی مری (UES)
هنگامی که شیره معده وارد مری شما میشود، اسفنکتر مری فوقانی (UES) شما وظیفه دارد که آنها را از گلوی شما دور نگه دارد. ممکن است فقط مقدار کمی و نامحسوس رفلاکس در مری خود داشته باشید، اما تحریک بافتهای گلوی شما خیلی طول نمیکشد. آنها همان پوشش محافظ مری شما را ندارند و همچنین مکانیسمهای مشابهی برای شستشوی رفلاکس ندارند، بنابراین مدت بیشتری باقی میماند.
عوامل رایجی که ممکن است UES شما را تضعیف یا شل کنند عبارتند از:
دراز کشیدن. برخی افراد در طول شب دچار LPR میشوند زیرا اسفنکتر مری آنها هنگام دراز کشیدن کمی شل میشود.
آروغ زدن. آروغ زدن یکی از رفلکسهایی است که میتواند باعث باز شدن LES و UES شما شود. حبابهای گاز میتوانند مقادیر کمی از شیره معده را به گلوی شما منتقل کنند.
خم شدن، ورزش یا آواز خواندن. این فعالیتها فشاری را در زیر UES شما ایجاد میکنند که ممکن است آن را تضعیف کند.
سیگار کشیدن و مصرف الکل. این مواد اثر شلکنندهای بر هر دو عضله اسفنکتر مری شما دارند.
عوارض ناشی از رفلاکس حنجره ای چیست؟
رفلاکس حنجره و حلق ممکن است باعث موارد زیر شود:
مخاط بیش از حد و عفونتهای مکرر
اسید معده در مکانیسمهای طبیعی که مخاط و عفونتها را از گلو و سینوسهای شما پاک میکنند، اختلال ایجاد میکند. مخاط برای به دام انداختن عفونتها و کمک به پاکسازی آنها وجود دارد. وقتی مخاط پاک نشود، عفونتها نیز پاک نمیشوند.
سوزش مزمن صدا و گلو
سوزش مزمن صدا و گلو میتواند در توانایی شما در صحبت کردن و بلعیدن اختلال ایجاد کند. با گذشت زمان، میتواند باعث ایجاد ضایعات (رشد) تارهای صوتی شود. التهاب طولانی مدت صدا (لارنژیت) نیز یک عامل خطر برای ابتلا به سرطان حنجره است.
عوارض تنفسی
اسید موجود در حنجره شما ممکن است از طریق نای به لولههای نایژه(برونش) و ریههای شما منتقل شود. شما میتوانید ذرات ریز اسید را بدون اینکه متوجه شوید، به خصوص در خواب (آسپیراسیون خاموش) استنشاق کنید. این میتواند باعث التهاب و عفونت برونش شود.
چگونه میتوانید تشخیص دهید که LPR دارید؟
اگر گرفتگی مزمن صدا دارید، 50٪ احتمال دارد که LPR داشته باشید. مراقب سایر علائم مرتبط نیز باشید. اکثر افراد مبتلا به LPR از داشتن رفلاکس اسید بیاطلاع هستند. ممکن است فکر کنید که آلرژی یا سرماخوردگی بیپایان دارید. در واقع، بسیاری از افراد اولین علائم LPR خود را اندکی پس از عفونتی که گلوی آنها را تحریک کرده است، نشان میدهند. این تحریک زمینه را برای آسیب رساندن رفلاکس فراهم میکند.
LPR چگونه تشخیص داده میشود؟
متخصص گوش و حلق و بینی و گوارش معمولاً LPR را تشخیص میدهد. آنها به علائم شما گوش میدهند، سپس داخل گلوی شما را برای یافتن علائم التهاب یا آسیب بافتی معاینه میکنند. لارنگوسکوپی انعطافپذیر یک روش ساده و سرپایی است که میتوانند برای بررسی داخل گلوی شما استفاده کنند. آنها یک لارنگوسکوپ، یک دوربین کوچک و نورانی در انتهای یک لوله باریک، را از طریق بینی شما به داخل گلویتان وارد میکنند.
بر اساس آنچه پیدا میکنند، پزشک شما ممکن است به اندازه کافی مطمئن شود که حدس بزند شما LPR دارید. آنها ممکن است رویکرد درمان آن را با دارو در پیش بگیرند تا ببینند آیا علائم شما بهبود مییابد و وضعیت شما را از این طریق تأیید کنند. یا ممکن است بخواهند آزمایشهای بیشتری برای تأیید سوءظن خود یا رد سایر علل احتمالی انجام دهند. آزمایشهای اضافی برای رفلاکس حنجره و حلق (LPR) ممکن است شامل موارد زیر باشد:
آندوسکوپی فوقانی
این نوع دیگری از معاینه آندوسکوپی است که به قسمتهای پایینتر دستگاه گوارش فوقانی شما نگاه میکند. آندوسکوپ از دهان شما از طریق گلو، مری و معده عبور میکند. این میتواند نشان دهد که چه اتفاقی برای هر دو اسفنکتر مری شما میافتد.
آزمایش pH مری
پزشک شما یک یا چند حسگر را در گلو و/یا مری شما قرار میدهد تا سطح اسید معده را اندازه گیری کند. این حسگر به مدت ۲۴ ساعت در محل خود باقی میماند، سپس پزشک شما دادهها را جمعآوری و میخواند. سطوح مختلف اسید در مکانهای مختلف نشان دهنده GERD و/یا LPR است.
مانومتری مری
این آزمایش فعالیت عضلات مری شما را با استفاده از حسگرهای فشار تعبیه شده در یک لوله بینی-معدی اندازهگیری میکند. این دستگاه میتواند فعالیت و قدرت اسفنکترهای مری و همچنین عضلاتی که اسید را از مری شما پاک میکنند، اندازهگیری کند.
چگونه از شر LPR خلاص شوم؟
رویکرد درمان LPR به شدت آن و جدی بودن علت آن بستگی دارد. در بسیاری از موارد، هیچ مشکل جدی در عضلات اسفنکتر مری شما وجود ندارد و تغییرات رژیم غذایی و سبک زندگی میتواند تفاوت واقعی در کاهش رفلاکس LPR ایجاد کند. دارو میتواند به بهبود بافتهای شما کمک کند زیرا این تنظیمات شروع به تأثیر میکنند. اما برخی از افراد به درمان گستردهتری نسبت به دیگران نیاز دارند.
آیا میتوانید LPR را به طور طبیعی درمان کنید؟
برخی از افراد میتوانند LPR خود را تنها با تنظیمات سبک زندگی حل کنند. به طور کلی، احتمال بهبود رفلاکس حنجره به مری (LPR) بدون دارو بیشتر از رفلاکس معده به مری (GERD) است، زیرا LPR ممکن است تنها در اثر مقدار کمی رفلاکس ایجاد شود. با این حال، بهبود LPR زمان میبرد، بنابراین ممکن است چند ماه طول بکشد تا بتوانید متوجه شوید که آیا درمان شما مؤثر است یا خیر. داروهایی به نام مهارکنندههای پمپ پروتون (PPI) میتوانند به سرعت بخشیدن به روند بهبود کمک کنند.
درمان پزشکی رفلاکس حنجره به مری
درمان رفلاکس حنجره به مری با پرداختن به علت شروع میشود. اغلب، هیچ علت مشخصی وجود ندارد، بنابراین پزشکان بر روی رژیم غذایی و تنظیم سبک زندگی تمرکز میکنند تا همه علل احتمالی مؤثر را کاهش دهند. این ممکن است به معنای پرداختن به عاداتی مانند سیگار کشیدن، نوشیدن الکل یا قهوه یا تنظیم نحوه غذا خوردن و خوابیدن باشد. برخی از افراد ممکن است برای یک بیماری زمینهای مانند اختلال مری به درمان نیاز داشته باشند.
دارو
دارو معمولاً نقش محدودی در درمان رفلاکس حنجره به مری دارد. به عنوان مثال، پزشک ممکن است مهارکنندههای پمپ پروتون را برای چند ماه تجویز کند در حالی که شما قصد دارید رفلاکس خود را با تغییرات سبک زندگی کاهش دهید. این داروها اسید موجود در رفلاکس شما را خنثی میکنند و همچنین بافتهای گلوی شما را در حین بهبودی میپوشانند و محافظت میکنند. اگر این روش مؤثر باشد، میتوانید پس از مدتی مصرف دارو را قطع کنید.
جراحی
جراحی برای رفلاکس لارنگوفارنکس معمول نیست، مگر اینکه نقص آشکاری داشته باشید که بر عضلات اسفنکتر مری شما تأثیر میگذارد، مانند فتق هیاتال. یک عمل جزئی به نام فوندوپلیکاسیون نیسن میتواند فتق هیاتال را ترمیم کند و اسفنکتر مری تحتانی شما را تقویت کند، که اولین محافظ شما در برابر رفلاکس اسید است. اگر اسفنکتر مری فوقانی شما نیز نیاز به تقویت دارد، روشهای مشابه امکانپذیر است.
جمع بندی
علائمی که گلو، تارهای صوتی و سینوسهای شما را تحت تأثیر قرار میدهند، میتوانند علل زیادی داشته باشند. اکثر آنها موقتی هستند، مانند عفونتها و آلرژیها. وقتی این علائم برای مدت طولانی بدون هیچ دلیل مشخصی ادامه پیدا کنند، میتوانند ناامیدکننده و همچنین گیجکننده باشند. اکثر مردم رفلاکس اسید را به عنوان علت احتمالی این علائم در نظر نمیگیرند، به خصوص وقتی که از داشتن آن آگاه نیستند. اما این میتواند در مورد رفلاکس اسید معده (LPR) صادق باشد. فقط مقدار کمی رفلاکس اسید – که شامل آنزیمهای فرسایشی مانند پپسین و اسید معده است – کافی است تا بر گلو و صدای حساس شما تأثیر بگذارد. مقدار حتی کمتری ممکن است از طریق گلو به سیستم تنفسی شما نفوذ کند و به آنجا آسیب برساند. خوشبختانه، این همچنین بدان معنی است که تنظیمات کوچک اغلب برای مدیریت آن کافی است. درمان LPR معمولاً موفقیتآمیز و کوتاهمدت است. دکتر حسین ضیائی فوق تخصص گوارش و کبد بزرگسالان دارای یک تیم حرفه ای و مجرب واقع در خیابان ملاصدرا تهران می باشد. شما عزیزان می توانید برای رزرو نوبت از طریق همین سایت یا تماس تلفنی با ما در ارتباط باشید و از خدمات کلینیک بهرمند شوید.
